ถ้าผมพาเขามาอยู่ตรงหน้าคุณได้ล่ะ
ผู้ชายที่ทำลายชีวิตของคุณน่ะ
และถ้าผมรับรองได้ว่าคุณจะลอยนวลด้วย
คุณจะฆ่าเขาไหม
"จงอย่าทำเมื่อวาน ควรทำวันพรุ่งนี้ หากสุดท้ายคุณทำสำเร็จ จงอย่าพยายามอีก"
เหรียญแบล็คมอร์ ครอส
- เข้าใจว่าเป็นเหรียญที่ 2 ของคุณ - ยินดีด้วยครับ
คุณรับใช้ชาติอย่างภาคภูมิ
ตกลงแค่นี้สินะ
คำสั่งจากคณะกรรมการจะมาถึงเร็ว ๆ นี้
- คำสั่งสุดท้ายใช่ไหม - ใช่
แล้วมือระเบิดล่ะ
มันไม่ใช่ปัญหาของคุณอีกต่อไป
ผมไม่จำเป็นต้องเตือนคุณ... ถึงความสำคัญยิ่งยวดของภารกิจสุดท้ายของคุณ
ฉะนั้นพักเถอะครับ
ผู้ต้องสงสัยทุกคนให้ความรู้เรา
ช่วยให้เราทำงานของเราได้ดีขึ้น
แต่น้อยกว่าไอ้โรคจิตจอมหลบหลีกรายนี้มาก
เขาลงมือไม่เคยพลาด
กะเวลาได้แม่นยำ
นักข่าวตั้งฉายาเขาว่า "มือระเบิดด้าน"
เราหยุดเขาได้ครั้งนี้
แต่นี่เป็นเพียงการโจมตีเล็กน้อย
นี่คือแผนก่อการใหญ่ของเขา
มีนาคม 1975
เขาเปลี่ยนวันไปเรื่อยๆ
เหตุระเบิดจะถล่มตึกิสบหลังในนิวยอร์กราบ
ทำให้มีคนตายมากกว่า 11,000 คน
เราพยายามหยุดเขาทุกวิถีทาง แต่ไม่สำเร็จ
ทว่าครั้งนี้ผมเกือบทำสำเร็จ
แค่ลองดูอีกสักครั้ง
ทำการปลูกผิวหนังแล้ว
ผิวหนังที่ปลูกถ่ายใหม่เข้าที่แล้ว
แต่คุณเข้าใจนะ คุณจะดูเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน
ดวงตานั้นจะหาย
คุณจะหายเป็นปกติเพื่อทำภารกิจสุดท้ายนี้
แล้วผมจะถูกปลดประจำการสินะ
ไม่ใช่แค่เพราะร่างกายคุณบาดเจ็บหรอก
แต่คุณทำงานภาคสนาม... มามากกว่าสายลับคนไหนที่หมอเคยดูแลมา
ความเสี่ยงนั้นของจริง
แผลเป็นเริ่มหายดีแล้ว
"สภาพจิตในระยะแรก อารมณ์แปรปรวน"
เส้นเสียงคุณเสียหายน้อยลง
แต่มันจะไม่โตขึ้นใหม่เหมือนเดิมทุกประการ
ผมอดร้องเพลงเป็นซุป'ตาร์แล้วสินะ
ต้องใช้เวลาสักระยะ ถึงจะคุ้น
ผมเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน
จนไม่แน่ใจว่าแม่จะจำผมได้ไหม
ในที่สุดคำสั่งก็มาถึงวันนี้
เดาว่า...
มันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้
กว่านายจะได้ฟังเทปนี้ ก็ผ่านไปแล้ว 7ี ป
ภารกิจแรกของเรา สำคัญพอ ๆ กับภารกิจสุดท้าย
ทุกครั้งทำให้เราเข้าใกล้จุดหมายสุดท้ายมากขึ้น
คุณครับ กรุณายกมือขวาขึ้น
คุณสาบานว่าจะรักษากฎและข้อบังคับ
- ตามประมวลทีบีอาร์ 7286 ไหม - ผมสาบาน
คุณจะยอมรับไหมหากทำสิ่งอื่นนอกเหนือภารกิจ จะมีผลให้คุณต้องขึ้นศาลทหารทันที
และหากพบว่ามีความผิด จะถูกประหารโดยการฉีดยา
ผมยอมรับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณ
เวลา...
...ไล่ตามเราทุกคนทัน
แม้กระทั่งในสายงานของเรา
นายจะพูดว่าเราได้รับพรก็ได้
พระเจ้า พระคริสต์ ฟังดูโอหังเมื่อพูดออกมาดัง ๆ
ก็ได้ ฉันจะพูดให้ดูดีขึ้น
ฉันว่านายพูดได้...
ว่าเราเกิดมาเพื่อทำงานนี้
'ยึดเวลาล่าอนาคต'
"6 พฤศจิกายน 1970"
ดูไอ้เพี้ยนนี่สิ
เดเร็ค
รับอะไรดีครับ
โอลด์ อันเดอร์แวร์
โอลด์ อันเดอร์แวร์ เพียวใช่ไหม
วางขวดไว้เลย
ดูหน้าคุณแล้ว เดาว่าคุณไม่ได้ดื่มฉลองแน่
ดูจากหน้าผมเหรอ
หน้าผมดูเป็นไง
แค่จะชวนคุยด้วย ดุชะมัด
นี่พวก เบิ้ล 2
เชสเซอร์ใช่ไหม
คุณมาใหม่
ใช่ ผมทำงานที่นี่ได้ 2 อาทิตย์แล้ว
เหรอ แล้วทำงานเป็นไง
ก็เงียบ ๆ
คนอยู่แต่ในบ้าน
เพราะมือระเบิดด้านตัวแสบนั่นมั้ง
คงงั้น
ดีนะ
ทำยังกับว่าเก็บตัวแล้วจะปลอดภัยขึ้น
คุณไม่กลัวงั้นสิ
กลัวคนแปลก ๆ ทุกคนในรถไฟใต้ดินก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้
มันก็จริง
ไม่เคยเห็นคุณ มาที่นี่บ่อยไหม
คุณเป็นอะไร ตุ๊ดรึไง
- คุณเป็นอะไรมากไหม - นี่
- แค่หยอกเล่น พวก - เหรอ ไม่ขำด้วย
งั้นขอไอ้ที่ขำ ๆ หน่อย
- อะไร มุกน่ะเหรอ - ใช่ ว่ามาสิ
- แลกเหล้าฟรี 1 เป็ก เอาน่า - ไม่ ผมไม่มีมุก
คุณทำงานในบาร์นะให้ตายสิ คุณมีมุกอยู่แล้ว
ไม่ ผมโหลยโท่ยเรื่องมุกตลก
- ไม่เคยจำได้ด้วย - สักมุกเดียวเหรอ
ก็ได้ ผมมีอยู่มุกนึง
แต่ไม่ขำนะ
ว่ามาเร็ว
ก็ได้ ผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาในบาร์ใช่ไหม
- ให้ตายสิ - ผมพูดเล่น ไม่ ๆ
ผมมีมุกเด็ด อันนี้เด็ด
อะไรเกิดก่อนกัน ไก่หรือไข่
- ไก่ตัวผู้ - เห็นไหม ผมโหลยโท่ย
นั่นเหรอเด็ดสุดของคุณ
- ใช่... - ฝืดชะมัด
ก็บอกแล้วว่าไม่ขำ
ว่าแต่คุณเคยคิดเรื่องนั้นไหม
- เรื่องอะไร - ก็อะไรเกิดก่อนกัน
ทำไมผมต้องแคร์ด้วย ผมมีเรื่องสำคัญกว่านั้นให้ห่วง
ตัวคุณใหญ่สุด
คุณมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำใช่ไหมล่ะ
- คุณทำงานอะไร - ทุกอย่างที่ต้องทำ
ทำมาหากินมันลำบาก เป็นธรรมดา
คุณจะรู้จักความลำบากอะไร
ก็คงมากพอ ๆ กับคนอื่น
มากเท่ากับคุณแม่นอกสมรสไหมล่ะ
หมายความว่าไง
คำละสี่เซนต์ ผมเขียนเรื่องคำสารภาพ
"แม่นอกสมรส" เป็นนามปากกาของผม
คุณพูดจริงเหรอ
- จริง - ใช่
- แล้วรายได้ดีไหม - ก็ใช้ได้
ผมมีคอลัมน์รายสัปดาห์ ผมเขียน เขาพิมพ์ ผมไม่อดตาย
ใช่ไหม
- อะไร คุณอ่านงานของผมด้วยรึ - ใช่ ๆ
คุณประหลาดใจเหรอ
- ใช่ นิดหน่อย - ทำไม
คุณไม่เข้ากับการศึกษา
การศึกษา
- การศึกษาด้านประชากร - ใช่ ๆ
มักเป็นผู้หญิงมีปัญหาที่อยากรู้สึกดีขึ้น... ..จากชีวิตรันทดของตัวเอง ถึงมาอ่าน...
เรื่องอกหักรักคุด ถูกนอกใจ...
ที่เขียนพร่ำเพ้อเต็มกระดาษอาบมัน... ของนิตยสารหัวสีเล่มละ 25 เซนต์
ใช่ ถูกเผง
คุณนี่ดูถูกตัวเองไปหน่อยนะ ว่าไหม
มันเป็นขยะจริง ๆ
ผมนึกว่าตัวเองเล่าเรื่องเก่ง แต่ผมหลอกใครเนี่ย
คุณบอกผมสิ คุณเคยอ่านนี่
ต้องยอมรับว่าผมก็มีบ้าง... บางคืนเหงา ๆ ที่อ่านคอลัมน์คุณ
เพื่อทำความเข้าใจความคิดของผู้หญิง
ผมรู้สึกว่าคุณเข้าใจหัวอกผู้หญิงได้ดี
- หัวอกผู้หญิงงั้นเหรอ - ใช่
ถูก ผมเข้าใจหัวอกผู้หญิง
ควรรู้อยู่หรอก
ทำไม คุณแต่งงานแล้วรึ หรือคุณมีพี่น้องผู้หญิง
คุณคงไม่เชื่อถ้าผมบอกคุณ
สิ่งนึงที่งานนี้สอนผมนะ คือเรื่องจริงแปลกยิ่งกว่านิยายอีก
ผมได้ยินเรื่องเหลือเชื่อมาพอตัว
จนไม่มีอะไรทำให้ผมประหลาดใจได้แล้ว
- คุณยังไม่เจอเรื่องเหลือเชื่อของจริงหรอก - เหรอ ลองดูไหมล่ะ
ผมมีไฟ
ฝันไปเถอะ ผมไม่เล่าให้ฟังหรอก
คุณกลัวล่ะสิว่าจะไม่เจ๋งจริง
- คิดว่าผมจะหลงกลรึ - ใช่
นี่คุณอายุ 12 รึไง
เล่าสิ
พนันกับเหล้าครึ่งขวดว่าเรื่องผมเด็ดสุดที่คุณเจอ
ให้เหล้าเต็มขวดเลย
ว่ายังไง
ถ้าผมแพ้ล่ะ
ให้ทิปผมเพิ่ม 20
เอาก็เอา
นี่ พวก
- บัดส์ 2 พวก - ได้
นายกฯ เดิวดสันคะ ท่านจะกล่าวถึงเรื่อง...
คนนิวยอร์กกำลังย้ายหนีจากเมือง เพราะ กลัวถูกโจมตีครั้งที่ 5 ของมือระเบิดด้านยังไง
เราได้เพิ่มกำลังตำรวจสายตรวจ... ออกตรวจตลอด 24 ชั่วโมงรอบเมือง
และตั้งกองกำลังร่วมกับหน่วยเก็บกู้ระเบิดของรัฐ
รวมทั้งเอฟบีไอ เพื่อติดตามผู้ต้องสงสัย
ชื่องี่เง่าชะมัด
มือระเบิดด้าน
เขาทำอาร์ดีเอกซ์อัดแข็งจากสารประกอบระเบิด
ของแบบนี้ไม่ได้ทำง่าย ๆ
ชื่อมือระเบิดด้านมันจำง่ายกว่านี่
ผมเกลียดชื่อนั้น
ฟังแล้วเหมือนว่าระเบิดของเขามันด้าน
..ไม่สร้างความเสียหายอะไร
ผมว่าไม่มีใครสงสัย...
ว่าไอ้สารเลวนี่น่ากลัวมากแค่ไหนนะ
แต่มีพวกเลวเห็นแก่ตัวหลายคน ต้องทำให้รู้สึกซะบ้าง
ให้พวกมันกลัวบ้าง
เขาฆ่าคนไป 112 คนแล้ว
บางคนก็ถึงคราวต้องไป
- หยุดวงจรยีนพูลซะว่างั้น - ใช่
เขาอาจช่วยเมืองนี้อยู่ก็ได้
พูดระวังด้วย เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้า
ทำไม คิดว่าผมพูดผิดเหรอ
แค่บอกว่าพูดแบบนี้ เรื่องจะมาถึงตัวคุณได้
คงไม่แย่ไปกว่าที่ผมเจอมาแล้วหรอก
ไหนสัญญาว่าจะเล่าเรื่องเด็ดให้ฟังไง
ยังไม่เห็นเล่าซะที
ก็ได้
ผมคงต้องเล่าตั้งแต่ต้น
ตอนผมเป็นเด็กผู้หญิง...
อะไรนะ
- คุณอยากให้ผมเล่าไม่ใช่เหรอ - เปล่า ผมแค่นึกว่า....
ขอโทษใช่ เล่าต่อเลย เชิญ
ตอนผมเป็นเด็กผู้หญิง...
เคยได้ยินเรื่อง คริสติน จอร์เกนสันไหม
- หรือ โรเบอร์ต้า คาวล์ - อ๋อ เคย พวกเขา....
แปลงเพศ
- ตกลงคุณก็... - อย่าเพิ่งขัด
13 กันยายน 1945
ผมถูกเอามาทิ้ง
เด็กแรกเกิดที่ถูกทิ้งไว้หน้าบ้านเด็กกำพร้า
บ้านเด็กกำพร้าเมืองคลีฟแลนด์ค่ะ
น่ารักมาก
ไม่มีร่องรอยบาดเจ็บหรือติดเชื้ออะไร
เด็กแข็งแรงดีครับ
ถ้ามีอาการติดเชื้อ หรือไอมากผิดปกติ
ควรพาไปตรวจที่โรงพยาบาลให้ละเอียด
ค่ะ คุณหมอ
เธอมีชื่อรึยังครับ
เจน
ชื่อ เจน ไปก่อนตอนนี้ค่ะ
งั้นหมอจะกลับมาตรวจเจนอีก 1 สัปดาห์
ฉันจะรอนะคะ
ไม่ต้องกลัวนะ ที่รัก
เราจะดูแลหนูเองตอนนี้
ผมเป็นแค่ทารก 1ใน 12 คนที่ไม่มีอดีต
แต่นั่นเป็นสิ่งเดียวที่เราทุกคนเหมือนกัน
ผมไม่เคยป่วย ไม่เคยสักวัน ผมจึงไม่ต้องไปที่โรงพยาบาล
ไม่เคยเลยจนกระทั่งโต
"เดินทางไปดวงจันทร์"
ช้า ๆ เด็ก ๆ
- ไอศครีมช็อกโกแลต 1 ถ้วยของสาวน้อยผู้น่ารัก - ขอบคุณค่ะ
ตอนเด็ก ๆ ผมอิจฉาเด็กที่มีพ่อแม่
ผมสงสัยเสมอว่ามันจะเป็นยังไง
ยัยเด็กโง่ อย่ามาเดินบนถนนนะ
ให้ตายสิ
เจน
มานี่เดี๋ยวนี้
ยัยเด็กแสบเอ๊ย
ผมไม่เคยเข้าใจทำไมพ่อแม่ถึงทิ้งผม
ผมทำอะไรผิดนักหนาเหรอ
แต่พอโตขึ้น ผมก็รู้ว่าตัวเองมีอะไรที่ต่างจากคนอื่น
เซ็กส์ทำให้ผมสับสน
วิธีทำงานของมัน วิธีที่ทุกอย่างเข้ากันดี
ผมรู้สึกแปลกแยก
กระทั่งตอนนั้น ผมรู้แล้วว่าผมจะแตกต่าง... จากเด็กสาวคนอื่น
ผมตั้งปฏิญาณไว้ ว่าลูกผมจะต้องมีทั้งแม่ และพ่อ
ครอบครัวที่สมบูรณ์
ทำให้ผมรักษาความบริสุทธิ์ไว้
หนีห่างจากสิ่งล่อใจ
ผมจึงตั้งอกตั้งใจทำเรื่องที่สำคัญกว่า
เช่นเรียนรู้การต่อสู้
เธอเรียกฉันว่าไงนะ
ลูกเป็ดขี้เหร่สี่ตา
ผมอึด
แข็งแรงกว่าเด็กคนอื่น ๆ หลายเท่า
แม้กระทั่งกับเด็กผู้ชาย
หยุดนะ แยกเดี๋ยวนี้
เจน มากับครู
ปล่อยนะ
- เธอเป็นอะไรของเธอ - หนูไม่ได้ทำอะไรผิด
ผมยังฉลาดด้วย
ที่ 1 ของชั้น
เท่ากับ...
เจน เจน
เธอจะเรียนรู้อะไรได้ไง ถ้าเธอไม่ได้...
15
เลขและฟิสิกส์เป็นวิชาที่ผมชอบ
ถูกต้อง
ผมคิดออกได้สบาย
ปัญญาอ่อน
พอได้แล้ว
พอผมโตขึ้น ก็รู้ตัวว่าผมมีโอกาสจะได้แต่งงานน้อยมาก
เหมือนเหตุผลที่ไม่มีใครรับผมไปอุปการะ
ผมไม่เหมือนคนอื่น
ตัวประหลาด เป็นยัยโหลยโท่ย
ผมเลิกส่องกระจก
ผมเกลียดสิ่งที่ผมเห็น
ผมไม่มีรูปตัวเองตอนเป็นสาวเลย
ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองหน้าตาเป็นไง
ตอนนี้เหลือแค่ความรู้สึกมากกว่า
คุณดูดีกว่าผมอีกนะ
ใครสนกันว่าบาร์เทนเดอร์หน้าตาเป็นไง
หรือแม้แต่นักเขียนด้วย
แต่คุณก็รู้มันเป็นไง
ทุกคนอยากรับเด็กผมทองไร้สมองไปเลี้ยง
ต่อมาก็พวกเด็กผู้ชาย พวกเขาต้องการแต่นมตูม ๆ ปากเจ่อ
แต่งหน้าทาปากสวยเช้ง
ผมสู้ไม่ได้หรอก
เจน
วันนี้คุณรอเบิร์ตสันมีงานพิเศษ... จะมาคุยกับเด็กสาวที่เรียนจบแล้วของเรา
เธอช่วยฟังสิ่งที่เขาจะพูดหน่อยได้ไหม
เจน ผมทำงานให้องค์กรใหม่แห่งนึง
ค้นหาเด็กสาวแบบคุณ... มาฝึกฝนเพื่อทำงานให้รัฐบาล
คุณอาจจะเรียกสิ่งที่เราทำว่า... ความก้าวหน้าก็ได้
ได้ยินว่าคุณสนใจการเดินทางไปอวกาศ
เขาว่าเด็กผู้หญิงเป็นนักบินอวกาศไม่ได้
เป็นความจริง
เรากำลังค้นหาเด็กสาวที่มีแวว... ในสาขาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์
และมีสมรรถภาพร่างกายที่แข็งแรงด้วย
ผมได้ยินว่าคุณเป็นพวกนักสู้ข้างถนน
"สเปซ คอร์พ"
ถึงเวลาที่ในที่สุดก็ยอมรับว่าไม่สามารถ ส่งผู้ชายไปอวกาศได้เป็นเดือนเป็นปี
โดยไม่ทำอะไรให้พวกเขาคลายเครียด
พวกเขาต้องการประเภทที่มีเกียรติ สาวบริสุทธิ์ได้ยิ่งดี
พวกเขาอยากฝึกฝนเธอตั้งแต่ต้น
มีสุขภาพจิตและอารมณ์มั่นคงสูงกว่าปกติ
แต่อาสาสมัครส่วนใหญ่เป็นโสเภณี
ไม่ก็โรคประสาทที่คงสติแตก หลังออกนอกโลกแค่สิบวัน
พวกหล่อนไม่ได้พิเศษ
ไม่ต้องเกร็งนะ เจน
สุภาพสตรีก่อนหน้าคุณ บางคนก็ตื่นเต้น ความคิดล่องลอยไปบ้าง
คงเพราะสำหรับเขา ความคิดเป็นเรื่องที่ไม่คุ้นเคย
คุณมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องตลกงั้นรึ
ไม่ค่ะ
เราเจอพวกเรียกร้องสิทธิสตรีมาบ้าง ทำเอาวุ่นวายทีเดียว
แต่ว่าไม่ใช่คุณใช่ไหม เจน
ไม่ใช่ค่ะ
กรุณาถอดแว่นตาออกด้วย
ในอดีต คุณเคยมีปัญหาด้านระเบียบวินัย
ไม่มีค่ะ ฉันมีแต่ได้เกรดเอล้วนทุกวิชาตั้งแต่ป.1
ใช่
คุณเคยอยู่กับผู้ชายไหม
แล้วคุณล่ะ
คุณเข้าใจใช่ไหมว่างานนี้คุณต้องทำอะไรบ้าง
ฉันจะได้เดินทางไปอวกาศใช่ไหมคะ
ถ้าได้รับเลือก ใช่
ไม่ค่ะ
ฉันไม่เคยอยู่กับผู้ชาย
คุณมองบทบาทของคุณในการเดินทางนี้ยังไง
บทบาทของฉันหรือคะ
หลายคนที่เราสัมภาษณ์มองว่า นี่คือการได้เที่ยวฟรี
เป็นโอกาสจะได้มีชีวิตที่ดีและพบผู้ชายในฝัน
คุณมองว่าตัวเองเป็นนักท่องเที่ยว.. หรือผู้เข้าร่วม
ฉันเป็นเลิศด้านฟิสิกส์ขั้นสูง ชีวะและดาราศาสตร์
นักท่องเที่ยวคือคน...ที่เดินทางข้ามทะเล แค่เพื่อจะได้ถ่ายรูปข้างเรือ
ฉันไม่ตั้งใจจะเป็นนักท่องเที่ยวค่ะ
ถ้าเขารับผม เขาจะสอนวิธีเดินและเต้นรำให้ผม
และอย่างว่า... วิธีเชื่อฟังผู้ชายอย่างอ่อนหวาน
แถมฝึกฝนการทำหน้าที่หลักด้วย
ไม่มีคำว่าดีเกินไปสำหรับหนุ่ม ๆ ของเราใช่ไหม
เขาทำให้แน่ใจว่า คุณจะไม่ท้องขณะปฏิบัติหน้าที่
คุณจะได้แต่งงานตอนจบงาน ค่อนข้างแน่นอน
เหมือนที่วันนี้ ไฟลท์แองเจิลแต่งงานกับสเปซเซอร์
พวกเขาพูดภาษาเดียวกัน
พวกเขาให้คอนแทคเลนส์ผมใส่
ผมไม่เคยเห็นโลกชัดแจ๋วแบบนี้มาก่อน
พวกเขาทดสอบความอึดของเรา
ให้มั่นใจว่าเราเดินทางไปนอกโลกไหว
หญิงสาวหลายคนร่อแร่
ไม่ใช่ผม
คุณคิดเรื่องเซ็กส์บ่อยแค่ไหน
ก. ไม่คิดเลย ข. แทบจะไม่
ค. บางครั้ง ง. บ่อยครั้ง
จ. ตลอดเวลา
ค. บางครั้ง
ง. บ่อยครั้ง
ทำการทดสอบอยู่เป็นเดือน
พวกเขาทดสอบเราในทุกเรื่อง
ผู้หญิงหลายคนสอบตก
ไม่ใช่ผม
คะแนนสูงสุดเท่าที่เราเคยมีมาเลย
คุณเคยรู้สึกซึมเศร้าไหม
คุณหมายความว่าไงคะ
เศร้า อ้างว้างบางครั้ง
บางครั้ง...
ฉันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างไม่สมดุล
เหมือนฉันอยู่ในร่างกายของคนอื่น
ฉันไม่รู้จะบรรยายยังไง
และผู้หญิงในนี้ไม่มีใครชอบฉันด้วย
คุณแค่ต้องให้เวลาอีกสักพัก
เดี๋ยวพวกเธอก็ชอบเอง
เล่นหลังหล่อนเลย
สู้เขา
สู้เขา มาร์ซี่
อย่ายอม
- สู้เขา มาร์ซี่ - คว่ำหล่อนเลย
อัดหลังหล่อนเลย
- ปล่อยนะ - หยุด
เราทำการตรวจร่างกายคนไข้โดยละเอียด
เข้าใจแล้ว
คุณรู้นะว่านี่จะทำให้เธอถูกตัดสิทธิ์
คุณไม่ได้บอกแผนกรับคนใช่ไหม
- ยัง - ไม่ต้องบอก
ผมจะจัดการเอง
ฉันไม่เข้าใจ
ฉันแค่ป้องกันตัวเอง จะให้ฉันทำยังไง
ผมรู้
เชื่อผม มันยังไม่จบ
ผมจะยื่นอุทธรณ์กับคณะกรรมการ
ผมจะทำทุกทางให้เขารับคุณกลับมา
ผมสัญญา
เชื่อผมนะ เจน
จบลงแค่นั้น
เพราะผมไปชกต่อยโง่ ๆ นั่น
ผมต้องหาเลี้ยงตัวเอง
ผมหวังพึ่งคำสัญญา ของคุณรอเบิร์ตสันว่าจะช่วยไม่ได้
เพื่อหาเงิน ผมทำงานเป็นผู้ช่วยแม่บ้าน
ครอบครัวนี้แค่ต้องการคนใช้ค่าแรงถูก
นั่นคือครั้งแรกที่ผมได้เจอเรื่องราวคำสารภาพ
ผมไม่สนว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่ง มันช่วยผมฆ่าเวลาได้ดี
ผมทำงานบ้านในตอนกลางวัน
และเรียนหนังสือตอนกลางคืน
เวลารับประทานอาหารที่เป็นทางการ วางมีดและส้อมของคุณไว้บนจาน
ขณะมีอาหารในปาก หรือพูดคุย
เรียนเพื่อพิสูจน์ให้คณะกรรมการอุทธรณ์ เห็นว่าผมกำลังฝึกฝนมารยาท
ถ้าคุณทานอาหารเสร็จแล้ว...
เป็นครั้งแรกที่ผมเจอเรื่องที่ผมไม่เก่ง
แล้วพอผมไม่ได้คาดคิด...
ผมก็พบเขา
ขอโทษค่ะ
เขาเข้ามา
คุณหลงทางหรือคะ
เขาบอกฉันว่ากำลังรอคนอยู่
รู้ไหมคะ มีคนกล่าวว่าสิ่งดี ๆ จะเกิดกับคนที่รอ
"แต่เป็นเพียงสิ่งที่คนกระตือรือร้นเหลือไว้" เขาบอก
ผมแทบไม่เชื่อหู
มันเป็นคำพูดของ อับราฮัม ลินคอล์น ผมเองก็คิดแบบเดียวกัน
หนึ่งในล้านนะคะ
เขาทั้งหล่อ รวย
เขาอ่อนโยนกับผมแบบที่ผมไม่เคยเจอมาก่อน
เขามีแบงค์ร้อยเป็นปึกอยู่ในกระเป๋าเขาด้วย
มากกว่าทั้งชีวิตที่ผมเคยเห็นมาอีก
เขาบอกผมว่าจะดูแลผม
เป็นแค่การแสดง ใช่ไหม
คุณแทงพูลไหม
แทง
การโจมตีของมือระเบิดด้าน ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
คนนิวยอร์กกลัวว่า การวางระเบิดจะใหญ่จนหนีไม่พ้น
มากกว่าหมื่นคนหนีขึ้นเหนือ ไปยังเขตใกล้เคียง
เขาไม่เหมือนคนอื่น
ผมชอบเขา
เขาเป็นชายคนแรกที่ดีกับผม ไม่เห็นเป็นของเล่น
ผมยังเด็กและมีความรัก
คำพูดก่อนตายสุดอมตะ
คุณไม่เคยทำอะไรโง่ ๆ เพื่อความรักเลยรึไง
ครั้งนึง
งั้นคุณก็เข้าใจ
ผมเข้าใจ
ผมไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้น
ตกหลุมรักใครสักคน
โยนกฎเหล็กรักษาความสาวของผมทิ้งไปเลย
เป็นช่วงที่ผมมีความสุขที่สุด แต่ก็อยู่ได้ไม่นาน
คืนหนึ่ง เขาให้ผมนั่งลง
บอกผมให้รอ
คุณจะไปไหน
เขาบอกผมว่าเดี๋ยวเขามา
จากนั้นล่ะ
จากนั้นก็ว่างเปล่า
ผมไม่ได้พบเขาอีกเลย
เขาไม่ได้กลับมา
เขาอาจมีเหตุผลที่ดีก็ได้
- โอเค - ผมไม่สมควรเจออย่างนี้
ไม่รู้ยังไงผมบอกตัวเองให้คิดว่า เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว
ผมไม่ได้รักเขาจริง ๆ แค่ชั่ววูบ
ผมกระตือรือร้นยิ่งกว่าจะกลับเข้าสเปซคอร์พอีก
ชีวิตผมเจอความผิดหวังมามาก ทำไมผมต้องตั้งความหวังไว้สูงล่ะ จริงไหม
แล้วบางครั้ง...
คนก็ทำให้คุณประหลาดใจ
ผมไม่ได้พูดความจริงทั้งหมดกับคุณ เจน
เรื่องอะไรคะ
เพื่อปกป้องพลเมืองของประเทศเรา
จึงจำเป็นที่เราต้องเก็บรักษา... ปฏิบัติการของรัฐบาลบางอย่างเป็นความลับ
คุณเห็นด้วยใช่ไหม
ค่ะท่าน
ผมทำงานให้องค์กรที่มีวัตถุประสงค์หลัก... ไม่ใช่การเดินทางไปอวกาศ
แต่คือการแก้ไขการทำผิด
เราใช้สเปซคอร์พ และที่อื่น ๆ เป็นหนทางค้นหาคนที่พิเศษ
คุณจะเรียกพวกเขาว่าตัวแทนจัดหาคนก็ได้
ฉันไม่เข้าใจค่ะ
ตัวแทนจัดหาคนไปทำอะไรคะ
เพื่อหาคนที่มีความสามารถพิเศษ
คนที่เหมือนคุณ
คนที่ไม่มีครอบครัว
ไม่มีสามี ไม่มีภรรยา และไม่มีลูก
ไม่มีอดีต
ไม่มีอนาคตผูกมัด
คือว่างานที่เราทำนั้นสลับซับซ้อน
ต้องอาศัยพนักงาน... ที่มีทักษะในการเคลื่อนไหว มีความจำที่ดี
มันเป็นงานของผู้ที่เก่งที่สุดและฉลาดที่สุด
สำหรับหัวกะทิ
หัวกะทิหรือคะ
ผมแทบไม่เชื่อ
ฟังดูเหมือนผมมีอนาคตสดใสรออยู่
ผมไม่ได้เข้าใจจริง ๆ หรอกว่างานนั้นทำอะไร
พวกเขาปกปิดเป็นความลับมาก แต่ว่า...
ผมรู้มันจะเปลี่ยนชีวิตผมให้ดีขึ้น
และเขาไม่ได้เน้นว่าต้องเป็นสาวบริสุทธิ์
พวกเขาแตกต่างจากสเปซ คอร์พ
จนกระทั่งกระโปรงผมคับขึ้น ถึงรู้ว่าอนาคตผมดับแล้ว
คุณท้องเหรอ
ใช่ ใครจะไปรู้
ชายลึกลับที่ทิ้งผมไป เหลือแค่ใจที่สลาย
ฉะนั้นอนาคตสดใส เด็กสาวที่เคยเป็นหัวกะทิ
เธอไม่อยู่แล้ว
แล้วผมก็ไม่เคยเจอคุณรอเบิร์ตสันอีกเลย
ไม่รู้จะไปไหน ผมจึงไปที่โรงพยาบาลเอื้ออาทร ที่นั่นเต็มไปด้วยผู้หญิงท้องโย้และโถฉี่ผู้ป่วย
จนกระทั่งผมคลอด
ผมไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยวเท่านี้
คืนนึงผมพบตัวเองอยู่บนเตียงผ่าตัด พยาบาลพูดว่า...
ทำใจให้สบาย เจนใจเย็น ๆ
หายใจลึก ๆ ค่ะ
คุณรู้สึกยังไงบ้าง
เพลียค่ะ
เป็นธรรมดา
การผ่าคลอดลำบากแบบนี้แหละ
คุณผ่านมาได้ด้วยดี
ผ่าคลอดรึคะ คุณหมอ ลูกฉันปลอดภัยดีไหม
ลูกคุณปกติดี
เด็กผู้ชายหรือผู้หญิงคะ
เด็กผู้หญิงแข็งแรงดี
7 ปอนด์ 3 ออนซ์
รู้ไหม มันมีความหมาย..การมีลูก
จำได้ผมคิดว่าจะกรอกในเอกสารเป็น "นาง"
ให้ลูกคิดว่าพ่อของเธอตายไปแล้ว
ลูกผมจะไม่ได้เป็นเด็กกำพร้า
แต่แล้วหมอก็พูดไม่หยุด
มีอะไรคะ คุณหมอ
คุณเคยตรวจร่างกายโดยละเอียดมาก่อนไหม
เคยค่ะ
คุณหมอบอกอะไรคุณไหม
ไม่นี่คะ ฉันนึกว่าทุกอย่างปกติดี
งั้นก็ไม่เคยมีหมอคนไหนบอกคุณ... ว่าอวัยวะภายในของคุณ...
แตกต่างจากคนส่วนใหญ่
ไม่เคย คุณหมอพูดเรื่องอะไรคะ
ทำไม
คุณเคยได้ยินเรื่องแพทย์ชาวสก็อตไหม
ที่เธอใช้ชีวิตเป็นผู้หญิงจนกระทั่งอายุ 35
เธอผ่าตัดเป็นผู้ชายอย่างถูกกฎหมาย และทางการแพทย์
เธอได้แต่งงาน ทุกอย่างเรียบร้อยดี
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันคะ
ตอนเราผ่าคลอดให้คุณ เราพบบางสิ่งที่พิเศษมาก ๆ
ที่จริงแล้ว ไม่เหมือนใคร
พอหมอทำคลอดคุณเสร็จ หมอก็ตามหัวหน้าศัลยแพทย์มา
เราปรึกษาและทำงานกันอยู่เป็นชั่วโมง เพื่อจัดโครงสร้างให้คุณใหม่อย่างดีที่สุด
จัดโครงสร้างใหม่รึคะ
คุณมีอวัยวะเพศครบทั้ง 2 ชุด เจน
ทั้งของเพศหญิงและเพศชาย
ทั้งคู่โตไม่เต็มที่
แต่ชุดของเพศหญิงเติบโตมากพอ จนทำให้คุณมีลูกได้
แต่หมอเกรงว่า...ที่รัก
การเสียเลือดมากจากการคลอด
ทำให้เราจำเป็นต้องตัดมดลูกออก
เราต้องตัดรังไข่และมดลูกของคุณออก
หมอกำลังพูดอะไร
แต่การจัดโครงสร้างใหม่ ทำให้เราสร้างทางเดินปัสสาวะชายให้คุณ
ยังจำเป็นต้องมีการผ่าตัดเพิ่มเติม
เพื่อเป็นผู้ชายงั้นเหรอ
นี่เป็นมุกตลกร้ายใช่ไหม
หมอเกรงว่าไม่ใช่
คุณยังเด็ก
กระดูกของคุณจะจัดใหม่
เราจะคอยดูความสมดุลของฮอร์โมนคุณ
มันไม่ใช่โทษประหารชีวิต
คุณยังใช้ชีวิตต่อไปได้
ลูกคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เกิดขึ้นกับแม่
ตั้งชื่อลูกรึยังคะ
ฉันว่าจะตั้งชื่อแกว่าเจน
ตามแม่ของเธอ
มันคงเป็นวิธีช่วยให้ชื่อนั้นยังอยู่ในครอบครัว
หลังจากฉันรู้ว่า สุดท้ายฉันจะต้องเปลี่ยนชื่อตัวเอง
ชื่อเพราะดีค่ะ
ความรู้สึกของฉันเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น
ฉันต้องสิ่งที่ถูกต้องให้เจน ลูกของฉัน
แต่ 2 สัปดาห์ต่อมา มันกลับไม่มีความหมาย
ทำไม
เธอถูกฉกตัวไป
- ถูกฉกตัวงั้นรึ - ใช่
- หมายความว่าไง ถูกฉกตัว - ถูกลักพาตัวไป
ถูกขโมยจากห้องเด็กของโรงพยาบาลเฮงซวยนั่น
คิดดู พรากสิ่งยึดเหนี่ยวสุดท้าย ของคนไปได้ลงคอ
ตอนพยาบาลอุ้มเธอกลับมา ปรากฎว่ามีคนเข้ามา
แล้วอุ้มเธอออกไป
ไม่มีเบาะแสอะไรเลยหรือ
มีรูปพรรณสัณฐานไหม
รู้แค่เป็นผู้ชาย
หน้ารูปหัวใจ
เหมือนคุณหรือผม
ไม่
อาจเป็นพ่อของเด็กก็ได้
พยาบาลว่าเป็นผู้ชายแก่กว่า แต่จะมีใครลักลูกผมไปอีก
แล้วคุณทำไง
แจ้งความคนหาย
เช็คหน่วยงานรับอุปการะ บ้านเด็กกำพร้า ผมทำหมด
แต่ก็ไม่พบอะไร
เหมือนเธออันตรธานหายไป
ตำรวจหาผู้ชายคนนั้นไม่เจอเลยหรือ
ไม่เจอ
แต่ปัญหาเล็ก ๆ อื่นของผม ก็เริ่มเป็นจุดสนใจ
เจน คุณนับถอยหลังจากสิบนะ
10, 9, 8...
7, 6, 5, 4...
ผมอยู่ในโรงฆ่าสัตว์นั่นถึง 11 เดือน
รับการผ่าตัดใหญ่ 3 ครั้ง
ผมเริ่มรับฮอร์โมนเพศชาย
มันทำให้เสียงผมทุ้มขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ทุ้มพอ
ผมจึงเริ่มฝึกพูดเหมือนผู้ชาย
หวัดดี
หวัดดี ว่าไง
หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จัก
ยินดีที่ได้รู้จักครับ วันนี้อากาศดีนะ
หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จัก
วันนี้อากาศดีนะ
ผมไม่เคยพูดถูกซะที
หวัดดี
ผมชื่อ เจน
หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จัก
ผมชื่อ เจน
ผมชื่อ...
ผมไม่กล้าส่องกระจกแล้วเห็นคนที่มองกลับมา
ผมถ่วงเวลานานที่สุดเท่าที่ทำได้
ตอนนี้ มันไม่สำคัญอีกต่อไป
คนที่ผมเคยรู้จักจากไปไม่กลับมาแล้ว
แปลกดี
ทุกครั้งที่ผมมองรูปลักษณ์ใหม่ของตัวเอง
ผมจะต้องนึกถึงไอ้สารเลวที่ทำลายชีวิตผม
ผมว่าคงเป็นฟ้ากลั่นแกล้ง
เรื่องตลกก็คือ...
พวกพยาบาล...
คิดว่าผมหล่อทีเดียว
จริง น่าจับมาก
ใช่ ๆ
คงเพราะผมรู้ด้วยว่าผู้หญิงอยากได้ยินอะไร
คำชม ใช่ไหม
ใช่
ผมว่าคุณก็ออกมาโอเคนะ
ออกมาโอเค
คือผมหมายถึงว่า...
คุณก็ดูเหมือน...
ผู้ชายปกติทั่วไปนะ
ใช่
ตอนนี้ยิ่งกว่าปกติอีก
ยังไง หมายความว่าไง
ผมเพิ่งรู้เมื่อเช้านี้ว่า... ผมไม่ใช่พวกกระสุนด้านแล้ว
แจ๋วเลย
หมอวินิจฉัยแล้ว ผมเป็นผู้ชายโตเต็มที่เจริญพันธุ์ได้
งั้นขอผมแสดงความยินดีกับคุณเป็นคนแรก
ขอต้อนรับสู่เผ่าพันธุ์
รู้ไหมบางครั้ง...
ผมคิดว่าโลกนี้สมควรเจอหายนะซะบ้าง
ผมรู้
ผมหมายถึงยอมรับเถอะ ไม่มีใครบริสุทธิ์หรอก
ทุกคนหลอกใช้คนอื่น เพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ
อาจจะใช่
หรืออาจไม่ใช่
เคยได้ยินคำว่า "ผู้หญิงเสียคน"ไหม
เคยสิ
ผมก็เสียคนเหมือนผู้หญิงทั่วไปคนนึง
ตอนนี้ผมไม่ใช่ผู้หญิงแล้ว และผมก็ไม่รู้จะเป็นผู้ชายยังไง
ของแบบนี้ต้องใช้เวลากว่าจะคุ้นเคย
คุณไม่เข้าใจหรอก
ผมไม่ได้หมายถึงวิธีแต่งตัวหรือวิธีพูดจา
หรือไม่ให้ตัวเองเดินเข้าห้องน้ำผิดฝั่ง
แบบว่าผมจะใช้ชีวิตอยู่ยังไง
ผมจะทำงานอะไรได้
ผมไม่รู้เรื่องค้าขาย
ขับรถก็ไม่เป็น
ผมเกลียดไอ้ชาติชั่วที่ย่ำยีหัวใจผม และยังทำลายชีวิตผมป่นปี้
มันสมควรตาย
ผมจึงกลับไปสมัครสเปซคอร์พอีกครั้ง
ครั้งนี้เพื่อเป็นนักบินอวกาศ
มันโง่เง่า ผมรู้
พวกเขามีประวัติของผมอยู่ ผมโกหกไม่ได้
พอเห็นผม ผมก็ถูกกาหัวว่าไม่เหมาะฝึกพื้นฐานแล้ว
ผมว่าหมอเสียเวลาดูผมเพราะอยากรู้มากกว่า
เขาอ่านประวัติของผม
ผมอับจนหนทาง
ผมกำลังตามหาหนทางคืนมา
รู้ไหมผมถูกล้อเป็นตัวประหลาดมาทั้งชีวิต
ตอนนี้ผมเป็นจริง ๆ แล้ว
- เป็นแค่หนูตะเภาไว้ทดลอง - ผมเสียใจด้วยจริง ๆ
- คงหรอก - จริง ๆ นะ
ผมเจอคนพูดว่า เสียใจกับเรื่องของผมมามากพอแล้ว
- ผมไม่อยากฟังอีก - งั้นคุณต้องการอะไร
คนอื่นเขาต้องการอะไรล่ะ
ความรัก
ช่างความรักปะไร
- จุดประสงค์ - จุดประสงค์เหรอ
คุณไม่มีงั้นเหรอ
ผมกำลังหาอยู่
ทำไมความรักเป็นจุดประสงค์ไม่ได้
เรื่องเพ้อเจ้อของพวกฮิปปี้
ให้เกลียดมันง่ายกว่าให้รักใช่ไหมล่ะ
ใช่ การทำลายอะไรมันง่ายกว่าเยอะ
ฆ่าคนล่ะ
คุณคิดว่าคุณจะทำได้ไหม
ไม่แน่
ผมเห็นมันในแววตาคุณเหมือนกัน
ความรู้สึกขมขื่น
มันเข้าครอบงำเราได้
ใช่แล้ว
รู้ไหมถ้าเราไม่ก้าวไปข้างหน้า เราจะถอยหลังลงคลองน้ำเน่า
ฉะนั้น...
แทนที่จะมัวโกรธแค้นแล้วทิ้งอนาคตตัวเอง
ผมรู้ว่าผมต้องใช้ชีวิตต่อไปให้ได้
ฉะนั้น...
ผมจึงเปลี่ยนชื่อ แล้วย้ายมานิวยอร์ก
ผมทำงานเป็นพ่อครัวทอดของ
แต่ว่างานหนัก ค่าแรงต่ำ
ผมจึงซื้อเครื่องพิมพ์ดีดมาแล้วรับจ้างพิมพ์ดีด
น่าขันชะมัด
ภายในสี่เดือน ผมพิมพ์จดหมาย 6 ฉบับ ต้นฉบับ 1
ต้นฉบับของ "เรื่องเล่าชีวิตจริง" เสียดายกระดาษชะมัด
แต่ไอ้งี่เง่าที่เขียน กลับขายได้
ทำให้ผมเกิดความคิด
ผมขนซื้อนิตยสารที่ลงเรื่องคำสารภาพมาศึกษา
คำพูดพรั่งพรูออกมาง่ายดาย
"คุณแม่นอกสมรส" จึงถือกำเนิดขึ้น
ตอนนี้คุณรู้แล้วผมเข้าใจหัวอกผู้หญิงได้ยังไง
ในเรื่องราวของคุณแม่นอกสมรส
แต่มีเรื่องเดียวที่ผมไม่ได้เขียนลง
นั่นคือเรื่องจริง
ว่าไง ผมชนะพนันไหม
ไม่เลว
ตกลงแค่นี้ใช่ไหม เล่าจบแล้วใช่ไหม
ใช่ เกรงว่างั้น
ผู้ชายที่ทำลายชีวิตผมเหมือนเป็นผี ลูกสาวผมก็ด้วย
เดาว่าพอถึงจุดนึง เราต้องรู้จักปล่อยวาง
คุณปล่อยวางได้แล้วรึ
ไม่มีวัน
ถ้าผมพาเขามาอยู่ตรงหน้าคุณได้ล่ะ
ผู้ชายที่ทำลายชีวิตคุณน่ะ
และถ้าผมรับรองกับคุณได้
ว่าคุณจะลอยนวลด้วย
คุณจะฆ่าเขาไหม
ไม่ต้องคิดเลย
ผมรู้เขาอยู่ที่ไหน
- งั้นเหรอ - ไม่ได้โกหก
แล้วคุณจะรู้ได้ไงไม่ทราบ
มันมีบันทึก
บันทึกโรงพยาบาล บ้านเด็กกำพร้า บันทึกการรักษา
เช็คแล้ว หาหมดแล้ว
เบ็ธ เฟทเธอเรจ
ชื่อของผู้ดูแลคุณที่บ้านเด็กกำพร้าไม่ใช่เหรอ
เบ็ธน่ะ
ไอ้สารเลว
แกสะกดรอยตามฉันงั้นเหรอ
ไอ้สารเลวเหรอ ตลกแล้ว
เปล่า
ชื่อคุณตอนเป็นผู้หญิงคือเจน ถูกไหม
คุณบอกผมเอง คุณไม่ได้บอกชื่อคุณตอนเป็นผู้ชาย
จอห์น ชื่อนี้ไม่ใช่ว่าไม่โหล
แกเป็นตำรวจรึยังไง
ผมเอาหมอนี่มาประเคนให้คุณได้
แล้วคุณจะทำไงกับเขาก็ได้
และผมรับประกันว่าคุณจะลอยนวลไปได้
ก็ได้ เขาอยู่ที่ไหน
ผมทำอะไรให้คุณ
คุณก็ต้องทำอะไรตอบแทนผม
ไปตายซะ
ไม่เป็นไร
เชิญดื่มด่ำกับรางวัลของคุณ
แล้วผมต้องทำอะไร
คุณชอบงานที่ทำอยู่ไหมล่ะ
ไม่อยู่แล้ว
ไม่เคยมีใครให้โอกาสคุณใช่ไหม
นี่นายฟังฉันเล่ารึเปล่า
ฟัง และคุณเก่งมากตอนฝึกไปอวกาศ
เป็นที่หนึ่ง
คุณมีทักษะ แต่ไม่เคยมีโอกาสได้ใช้ ผมจะมอบโอกาสนั้นให้คุณ
ผมขอพูดแบบนี้ดีกว่า
ผมส่งตัวเขาให้คุณ คุณจะทำยังไงก็ได้
แล้วพอคุณทำเสร็จ คุณมาลองทำงานผม
ถ้าคุณไม่ชอบ คุณก็เลิก
นายไม่ได้กำลังพูดถึงเป็นบาร์เทนเดอร์ใช่ไหม
ผมไม่ได้กำลังพูดถึงงานบาร์เทนเดอร์
งั้นงานอะไร
- แล้วผมจะให้คุณดู - ไม่ ฝันไปเถอะ ไม่
เลิกเล่นเกมเถอะ บอกมาเลยดีกว่า
ดูเหมือนรอเบิร์ตสันอธิบายได้ดีกว่าผมเยอะ
อย่ามาหลอกกันนะ
อะไร นายทำงานกับรอเบิร์ตสันงั้นเหรอ
ใช่ และเขาอยากให้ผมช่วยคุณ
นายอยู่สมาคมลับของรอเบิร์ตสันเหรอ
ใช่
งั้นบอกสิว่ามันคืออะไรกันแน่
ทำเรื่องแรกก่อน
เจอร์รี่ ฉันจะไปพักแล้ว
เขาอยู่ที่ไหน
เขาอยู่ข้างล่างนี่เหรอ
คุณจะต้องไว้ใจผม ตกลงไหม
ฉันคงเมาแล้วแน่ ๆ
อย่าคิดเล่นตุกติกกับฉันนะ
คุณคิดว่าผมอาจจะเป็นมือระเบิดด้านงั้นสิ
ของแบบนี้ไม่แน่
ถ้าเกิดคุณเป็นมือระเบิดด้านซะเองล่ะ
ถ้าเกิดฉันเป็นเหรอ
มาสิ
นี่คือสิ่งคุณต้องการ ถูกไหมล่ะ
มาเถอะ
"ฉันคือคุณปู่ของฉัน"
เอาล่ะนะ
ยอดเลย
ตามผมมาในนี้เลย
สมัยนี้ระวังไว้ก่อนดีที่สุด
นายทำอะไรน่ะ
การฆ่าคนไม่ใช่เรื่องง่าย รู้ไหม
ไม่ว่าในใจคุณจะโกรธ เกลียดมากแค่ไหน
แต่พอถึงเวลาเหนี่ยวไก
คนส่วนใหญ่ก็ทำไม่ได้
นายพูดจากประสบการณ์เหรอ
ผมแค่พูดความจริง
แต่ฉันไม่กลัว
นายพาเขามาให้ฉัน ฉันจะไม่ลังเลเลย
เยี่ยมมาก ดีแล้ว
- ตกลงเขาอยู่ที่ไหน - อย่าเพิ่งใจร้อน
จะเล่นให้ฉันฟังงั้นรึ
เปล่า ผมจะเล่นอดีตให้คุณต่างหาก
นี่คือยูเอสเอฟเอฟ อุปกรณ์เปลี่ยนแปลงพิกัดภาคสนาม
ไม่มีชิ้นส่วนขยับ
มันหนักประมาณ 6 กิโล บรรจุไฟเต็ม
ผมปรับให้รองรับมวลร่างกายเราแล้ว
มันจะคำนวณสถานที่มาถึงอย่างระมัดระวัง
และหลีกเลี่ยงการปะทะกับวัตถุใด ๆ
ตกลงมันคืออะไร
มันคืออุปกรณ์ที่สร้างรอยทางชั่วขณะ
อะไรนะ
มันคือเครื่องไทม์แมชชีน
นายต้องหลอกฉันแน่
เปล่า ผมเปล่า
ไม่ต้องตกใจไป ตกลงไหม
คุณต้องขยับมาใกล้กว่านี้
คุณต้องยืนอยู่ในระยะ 3 ฟุต
ทำไมนายต้องพกปืน 2 กระบอก
ไม่ต้องห่วง
ผมทำแบบนี้หลายครั้งแล้ว
พูดจริงนะ นายหยุดปั่นหัวฉันได้แล้ว
ยืนนิ่ง ๆ ตกลงไหม
หายใจลึก ๆ แล้วถือนี่ไว้
ถือไว้ ไม่ต้องกลัว อย่างนั้นแหละ
ทีนี้คุณก็แค่หลับตา
ทำไมฉันต้องหลับตาด้วย...
- ใช่ - พระเจ้า เมื่อกี้คืออะไร
สนามการบิดเบี้ยวของเวลา
- เดี๋ยวคุณก็หาย - อะไรนะ
- แค่หายใจลึก ๆ เข้าใจไหม - นี่คืออะไร
หายใจลึก ๆ ไว้
ช่วงโดด 2-3 ครั้งแรกจะทำเราน็อคได้
- โดดเหรอ - ใช่
เราอยู่ในคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ 3 เมษายน 1963
ว่าไงนะ
- เป็นไปไม่ได้ - ผมเข้าใจ
ฟังนะในงานนี้ คุณจะผิดพลาดไม่ได้
เรื่องกะเวลาสำคัญมาก
ผมมีเงินให้คุณนิดหน่อย
สำนักงานเทมเพอเริลไม่สนว่า คุณจะใช้เงินมากน้อยแค่ไหน
เรื่องนั้นไม่มีความหมายกับพวกเขา
พวกเขาไม่ชอบให้มีการหลงยุคโดยไม่จำเป็น
สำนักงานเทมเพอเริล
มันคือบริษัทที่คุณทำงานให้งั้นเหรอ
ใช่แล้ว บริษัทที่คุณเกือบได้เข้าทำงานน่ะ
แล้วรอเบิร์ตสันอยู่ที่ไหน
เขาอยู่ในปี 1985
- อะไรนะ - ที่สำนักงานใหญ่ของหน่วย
ตกลงคุณคือตำรวจใช่ไหม
ผมเป็นเจ้าหน้าที่เทมเพอเริล 1ใน 11 นาย
เราป้องกันอาชญากรรมก่อนที่มันจะเกิด
นี่เสื้อผ้า
เปลี่ยนซะ
คุณรู้ได้ไงว่ามีเสื้อผ้าอยู่ตรงนั้น
มันไม่สำคัญหรอก เราต้องเริ่มทำตัวให้กลมกลืน
อะไร คุณเคยมาที่นี่แล้วเหรอ
เรื่องมันซับซ้อนน่ะ เข้าใจไหม
ถูก อย่างแรง
ฟังนะ ร่องรอยการแทรกแซงเวลาของเรา... ...ต้องเหลือไว้ให้น้อยที่สุด
สำนักงานอนุญาตให้มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย แต่หากส่งผลต่อวงกว้างนั้นห้ามโดยเด็ดขาด
ถ้าเราทำนอกเหนือภารกิจจะมีผลให้ยุติ
ยุติการทำงานน่ะเหรอ
ยุติจบชีวิตเราต่างหาก
เพราะแบบนี้คุณต้องพูดคุยกับคนในยุคนี้...
ให้น้อยที่สุดเท่าที่ทำได้
คนในยุคนี้
แล้วคุณเดินทางได้ไกลแค่ไหน
เดินทางจากจุดเริ่มต้นไปได้ 53 ปี ทั้งสองทิศทาง
จะส่งผลให้เกิดรอยแยกเป็นทางชั่วขณะ
จุดเริ่มต้น
สิ่งประดิษฐ์ของการเดินทางข้ามเวลา
มันเริ่มขึ้นเมื่อไหร่
จะเกิดในปี 1981
ใช่สิ
ผมไม่อยากจะเชื่อเลย
แล้วตกลง...ผมต้องเป็นหนึ่งใน...
เจ้าหน้าที่เทมเพอเริลใช่ไหม
ถ้าคุณพิสูจน์ตัวเองได้
นั่นสิ
แล้วหมอนี่เป็นอะไรสำหรับคุณ
ผมเริ่มสงสัยว่าเขาอาจเป็นมือระเบิดด้าน
เข้าใจไหม
แต่ที่ชัดเจนคือ เขาเป็นอุปสรรคใหญ่ที่รั้งคุณไว้
ฉะนั้นถ้าผมฆ่าเขา
คุณจะพาผมไปหารอเบิร์ตสัน และคุณจะให้ผมดูทุกอย่าง
ตกลง
ได้ โอเค แล้วเขาอยู่ที่ไหน
โอเค เดี๋ยว ๆ
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่
เขาอยู่ที่ม.คลีฟแลนด์ ห่างจากนี่ 5 ช่วงตึก
คุณจำได้ใช่ไหม เขากำลังจะไปพบเจน
คือคุณ
ในปี 1963 คือคุณ
- ได้ ผมจำได้ - โอเค ดีมาก
ตกลงถ้าผมทำเรื่องนี้ได้ ผมจะเปลี่ยนอดีตของผมได้ใช่ไหม
ใช่ คุณเปลี่ยนได้
คุณเคยคิดจะเปลี่ยนอดีตของคุณไหม
ผมไม่เคยออกนอกภารกิจ
- ไม่เคยเลยรึ - ไม่เคย
ผมจะมารับเมื่อคุณทำเสร็จแล้ว ตกลงไหม
ไม่ เดี๋ยว คุณจะไปไหน
ไม่ต้องห่วง
ผมจะอยู่ใกล้ ๆ เชื่อผมสิ
แล้วผม...
ผมมีทางเลือกไหม
แน่นอน คุณมีทางเลือกเสมอ
ใช่ แต่บางครั้งคุณไม่คิดรึว่า บางเรื่องก็เลี่ยงไม่ได้
ใช่ ผมเคยคิดเหมือนกัน
ชีวิตแบบนี้
มันเหงารึเปล่า
ไม่มีครอบครัว
ไม่มี
แต่...
คุณมีจุดประสงค์
นั่นสิ
ขอโทษค่ะ
คุณหลงทางหรือคะ
เปล่า ผมกำลังหาคนอยู่
ขอบคุณ ผมแค่รอ
รู้ไหมคะมีคนกล่าวว่า สิ่งดี ๆ จะเกิดกับคนที่รอ
หากเป็นเพียงสิ่งที่คนกระตือรือร้นเหลือไว้
ฉันก็คิดแบบเดียวกัน
หนึ่งในล้านนะคะ
หนึ่งในล้านจริง ๆ
คุณเป็นอะไรรึเปล่า
คุณไม่ใช่แบบที่ผมวาดภาพเอาไว้
ฉันรู้จักคุณหรือคะ
คุณสวยนะ
ควรมีใครบอกคุณแบบนั้น
คุณเพิ่งบอกไงคะ
ถ้านายอยากหยุดมือระเบิดด้านไม่ได้
นายจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว
"21 กุมภาพันธ์ 1992"
"2 มีนาคม 1964"
เปิดสิ เปิด
"มีนาคม 1975 นิวยอร์ก"
บางครั้งคุณไม่คิดรึว่าบางเรื่องก็เลี่ยงไม่ได้
ใช่ ผมเคยคิดเหมือนกัน
การเดินทางข้ามเวลาทำให้งุนงงสับสนได้
ถึงจะโดดสั้น ๆ ก็ทำเราน็อคได้
อย่าได้โดดเกินขีดจำกัด
มันอาจเป็นปัญหาได้
หายใจลึก ๆ
มันช่วยได้เสมอ
ฉันไม่ค่อยออกไปเที่ยวพบปะผู้คนหรอกค่ะ
ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ ฉันแค่ไม่ชอบน่ะ
คุณประหม่าเหรอ
ใช่
อย่าลืมซื้อหมวก ถุงมือและเสื้อนอกด้วย
ช่วงนี้ของปีจะหนาว ย้อนไปปี 64
นี่เป็นงาน เข้าใจไหม
จำไว้ให้ดี
งานนี้ไม่เหมือนงานอื่นแต่นายยังมีสิ่งที่ต้องทำ ต้องทำให้ทันกำหนดเส้นตาย
บางวันงานพวกนั้นก็ง่ายกว่างานอื่น ๆ แต่ที่สำคัญคือนายต้องทำให้สำเร็จ
นายรู้มาตลอดว่าวันนี้จะมาถึง
นายทำได้
ทำไมคุณถึงไม่พบปะผู้คนใหม่ ๆ ล่ะ
ฉันเข้าสังคมไม่เก่งน่ะค่ะ
คงเพราะมีบางคนไม่ชอบฉันมั้งคะ
คุณคิดว่ามันเพราะอะไร
ฉันไม่รู้
คงเพราะคุณคิดว่าตัวเองดีกว่าเขา
ประทานโทษ
ก็คุณคิดว่าคุณวิเศษ
คุณเป็นใครมิทราบถึง...
คุณไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
ผมพูดผิดเหรอ
พวกเดียวกันย่อมดูกันออก
ถูก
แล้วอะไรทำให้คุณเหนือกว่าคนอื่น
ผมอ่านใจคนได้
จริงหรือคะ
จริง แน่นอน
ก็ได้ งั้นตอนนี้ฉันคิดอะไรอยู่
คุณกำลังคิดว่า...
วิชาสร้างเสน่ห์ไม่ช่วยเลยในสถานการณ์นี้
น่าทึ่งค่ะ
คุณกำลังคิดว่า...
ทำไมทุกคนได้สิ่งที่ต้องการเสมอ แต่ฉันไม่เคยได้
และฉันเหนื่อยที่ต้องทำเป็นแกร่งตลอดเวลา
ใคร ๆ ก็คิดแบบนั้น
คุณแสร้งว่าความรัก...
ไม่มีความหมายต่อคุณ ทั้งที่ความจริงแล้ว... คุณโหยหามันตลอดเวลา
นั่นไม่จริงค่ะ
โอเค
อะไร คุณไม่เชื่อฉันเหรอ
คุณรู้จักฉันได้แค่ 1 ชั่วโมง
คุณไม่เคยมีความรัก
นั่นไม่ใช่ธุระอะไรของคุณ
นั่นไม่ใช่คำตอบ
ทำไมถึงคิดว่าคุณสมควรได้รับมันล่ะ
คุณพูดถูก
ผมขอโทษที่พูดจาขวานผ่าซาก
คุณบอกว่าฉันไม่ใช่อย่างที่คุณวาดภาพไว้
- เราเคยพบกันมาก่อนหรือคะ - เปล่า ผม...
- ผมก็ไม่รู้ทำไมผมพูดไปแบบนั้น - เพราะฉันรู้สึกเหมือนเราเคยรู้จักกัน
ทุกอย่างไม่เคยง่ายสำหรับคุณใช่ไหม
ทุกคนมีปัญหากันทั้งนั้น
ใช่
ทุกคนต้องมีหกล้มคลุกคลานกันบ้าง
แต่คุณกับผม...
อาจสะดุดล้มในเรื่องเดียวกัน
คุณรอเบิร์ตสัน ดีใจที่ได้พบคุณอีก
ไม่ได้เจอกันนานเลย
ใช่
จากมุมมองของคุณ ผมว่าคงเป็นอย่างนั้น
ผมไม่คิดว่าคุณจะโดดอีก
เฉพาะในโอกาสพิเศษเท่านั้น
ผมมีชิ้นส่วนตัวตั้งเวลาของมือระเบิดด้าน
คุณลักลอบทำการโดด มันเป็นความผิดร้ายแรง
มันไม่สำคัญอีกต่อไป
ผมต้องพยายามอีกครั้ง
แล้วคุณจับเขาได้ไหม
ไม่ได้
เศษซากวัตถุที่คุณทิ้งไว้หลังการโดดทุกครั้ง
พวกเราต้องตามซ่อมแซมกันมาก
อาการเริ่มต้นของโรควิกลจริต สมองเสื่อม
มันอาจรุนแรงได้
- ผมสบายดี - คุณลักลอบทำการโดดมาแล้วกี่ครั้ง
แค่ครั้งเดียว
ผมยินดีรับโทษ
ขอบเขตที่สำนักงานกำหนดไว้ อย่างเคร่งครัดนั้นมีเหตุผล
ตั้งขึ้นเพื่อคุ้มครองพวกเรา
แต่ยังไง...
ผมคิดเสมอว่าเราคงประสบความสำเร็จกว่านี้
หากไม่มีคณะกรรมการ กำกับดูแลของสำนักงานคอยคุม
เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานจากภายนอก
เธอจะทุกข์ทรมานเพราะสิ่งที่ผมทำ
มันจำเป็นต้องเป็นแบบนั้น
และมันจะเป็นแบบนั้นตลอดไป
คุณน่าจะเข้าใจเรื่องนี้ได้ดีกว่าใคร
งูที่กินหางตัวเองวนไปวนมาไม่รู้จักจบ
คุณมาเพื่อสร้างประวัติศาสตร์ และอิทธิพลต่อสิ่งที่จะเกิด
ผมคงทำไม่ได้
ต้องเข้าใจนะ คุณไม่ได้เป็นแค่เจ้าหน้าที่
คุณเป็นของขวัญ
..ที่มอบให้แก่โลกผ่าน... ปฏิทรรศน์ของพรหมลิขิต
คุณเป็นคนเดียว... ที่ไม่มีอดีต ไม่มีบรรพบุรุษ
ไก่ตัวผู้
แต่คุณต้องทำภารกิจของคุณให้เสร็จ
คุณต้องหว่านเมล็ดเพื่ออนาคต
เราหวังพึ่งคุณอยู่
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อวันนั้นมาถึง วันที่ผมไม่รู้อนาคตตัวเอง
ก็จะเหมือนคนอื่น ๆ คุณจะแค่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ
หนูมีการเดินทางที่ยาวไกลรออยู่
เขาว่าการเดินทางหลายพันไมล์
เริ่มต้นจากก้าวเท้าแรก
เท้าของฉันอยากพักเหลือเกิน
"13 กันยายน 1945"
เอาล่ะ จะต้องปิดตาหนูไว้ ปลอดภัยไว้ก่อนโอเคไหม
การโดดกลับไปเกือบ 20 ปีอาจโหดร้าย
กอดเด็กให้แน่น
หนูพร้อมไหม
และจำไว้ หายใจลึก ๆ
การเตรียมพร้อมคือ หัวใจสู่ความสำเร็จในการท่องเวลา
โชคคือสิ่งที่หลงเหลือของการออกแบบ
ก่อนหน้านี้ฉันลงทะเบียนในชื่อ แกรกอรี่ จอห์นสัน วอร์เรน รัฐโอไฮโอ้
ให้เรียบง่ายเข้าไว้
ทำตัวกลมกลืน
เดินทางปลอดภัยนะ เจน
เข้มแข็งไว้นะ จอห์น
หนูมีอนาคตที่สดใสรออยู่
บ้านเด็กกำพร้าเมืองคลีฟแลนด์ค่ะ
"24 มิถุนายน 1963"
อยู่ที่นี่
คุณจะไปไหน
ไม่ต้องกลัว
เดี๋ยวผมมา
ไอ้โรคจิต
- แกหลอกฉัน - ทางเลือกอยู่ที่นาย
ทางเลือกอะไร
- ฉันจะไม่ทิ้งเธอ - มันจำเป็นต้องเป็นแบบนั้น
มันจะเป็นแบบนั้นตลอดไป
ฉันเสียใจถ้านายรู้สึกว่าถูกหลอก
แค่คิดว่า เราเปลี่ยนเหตุการณ์บางอย่างได้ก็พลาดแล้ว
อย่างที่นายบอก บางอย่างเราก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
- แต่ฉันรักเธอ - ฉันรู้
เรื่องนั้นฉันรู้ดี
และตอนนี้นายเจอเธอแล้ว
นายรู้ว่าเธอเป็นใคร
และนายเข้าใจแล้วว่านายเป็นใคร
ตอนนี้นายคงพร้อมจะเข้าใจว่าฉันเป็นใคร
ทีนี้ฟังฉันให้ดี ตั้งใจฟังฉันนะ
เดี๋ยวนายก็หายช็อก
แต่นายสบายใจได้เมื่อรู้ว่าเหตุการณ์พวกนี้...
กำลังเกิดขึ้นเป็นลำดับถูกต้อง
เส้นทางที่นายอยู่ จะพานายไปสู่จุดหมาย
แล้วมันคือที่ไหน
ให้ฉันพานายไปหารอเบิร์ตสัน เขาจะให้นายดูทุกอย่าง
ฉันไม่ต้องการทิ้งเธอ
นายไม่ได้ทิ้งเธอ
- ฉันไม่เคยต้องการทำร้ายเธอ - ฉันรู้
และตอนนี้เธอก็รู้แล้ว
จอห์น
ฟังฉันให้ดี เข้าใจไหม นายถึงบ้านแล้ว
ปัญหาของนายจบแล้ว
นายจะได้ช่วยชีวิตคนเป็นล้าน
นายกำลังจะเริ่มทำงานที่สำคัญที่สุด... เท่าที่มนุษย์เคยมีมา
และนายจะทำได้ยอดเยี่ยม
ฉันรู้
เอาล่ะ เขาโดดมาอนาคต 22 ปี
เขายังไม่คุ้นกับการเดินทางมาไกลแบบนี้
จอห์นต้องอยากได้สิ่งนี้
ชีวิตเขาต้องล้มเหลวก่อน
เขาต้องไม่มีอะไรก่อน ถึงจะประสบความสำเร็จสูง
อาชญากรรมชั่วร้ายนับร้อยไม่สำเร็จ ก็เพราะเขา
เพราะงานที่คุณทำมา
แต่มือระเบิดด้านยังลอยนวลอยู่
ผมทำพลาด
เขาทำให้คุณเป็นเจ้าหน้าที่ที่เก่งขึ้น
เราทุกคนได้เรียนรู้อะไรจากเขา
เขาทำให้เราทำงานได้ดีขึ้น
องค์กรนี้คงไม่เติบโต หากไม่มีมือระเบิดด้าน
คุณพูดยังกับว่าคุณชื่นชมเขา
เขาเป็นผู้ก่อการร้ายนะ
ไม่มีอะไรง่ายแบบนั้น
ผมก็อยากให้มันมี
นี่อะไร
มันคือเครื่องตั้งเวลา
ได้เบาะแสมาใหม่
เมื่อคุณถึงจุดหมายสุดท้ายของคุณ
อุปกรณ์ภาคสนามของคุณจะปลดระวาง
ตามกฎข้อบังคับ
คุณแน่ใจนะว่าอยากเกษียณอยู่ที่นิวยอร์ก ใกล้กับวันเกิดเหตุระเบิด
แน่ใจครับ
ดูแลตัวเองด้วยนะ
ครับผม
พับผ่าสิ คอนเนอร์
นี่ ฉันจะคืนเงินเฮงซวยของนายไปซะ
ฉันไม่ต้องการเงินคืนให้ฉันเปิดเพลงนี้น่า
ไม่เอาน่า เจอรี่ให้เขาเปิดเพลงนั่นเถอะ
แล้วก็ ฉันลาออก
"7 มกราคม 1975"
"ปลดระวาง"
ตกลงนี่สินะ
บ้าน
"ล้มเหลว ผิดพลาด ล้มเหลว"
"เอ็มวีเอกซ์ อิเล็กทรอนิกส์ใบสั่งซื้อ"
"จอเครื่องตั้งเวลา"
"แกะรอยใบสั่งซื้อ รอเบิร์ตสัน"
ในที่สุดคำสั่งก็มาถึงวันนี้
เดาว่ามันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้
กว่านายจะได้ฟังเทปนี้ ก็จะผ่านไปแล้ว 7ี ป
"13 สิงหาคม 1985"
ภารกิจแรกของเรา...
สำคัญพอ ๆ กับภารกิจสุดท้าย
ทุกครั้งจะทำให้เรา เข้าใกล้จุดหมายสุดท้ายมากขึ้น
แล้วนายจะพบว่าเวลา... มีความหมายแตกต่างมากสำหรับคนอย่างเรา
เวลาไล่เราทุกคนทัน
แม้กระทั่งในสายงานของเรา
นายจะพูดว่าเราได้รับพรก็ได้
พระเจ้า พระคริสต์ ฟังดูโอหังเมื่อพูดออกมาดัง ๆ
ก็ได้ ฉันจะพูดให้ดูดีขึ้น
ฉันว่านายพูดได้...
ว่าเราเกิดมาเพื่อทำงานนี้
ไม่ค่อยเห็นใครใช้เครื่องพวกนี้แล้ว
- แล้วมันโอเคไหมล่ะ - ค่ะ
เครื่องนี้...
ผมเป็นพวกชอบระลึกถึงวันวาน
ดีออกค่ะ
เหมือนฉันเลย
ผมเห็นแล้ว
- คุณเป็นนักเขียนหรือคะ - ผมเคยเป็น ผมว่านะ
แล้วคุณคิดจะกลับมาเขียนอีกหรือคะ
ผมกำลังคิดอยู่
- เยี่ยมค่ะ - ใช่ ใช่
แล้วคุณเขียนเรื่องแบบไหนคะ
ก็พวกเรื่องคำสารภาพ
ทำนองเรื่องผู้หญิงไม่สมหวังพวกนั้นหรือคะ
แบบว่ารัก ๆ ใคร่ ๆ อกหัก หึงหวง
ไม่ ไม่ใช่ทำนองนั้น แต่เป็นเรื่องแบบนั้นเลย
- ถามจริง - จริง พูดจริง ๆ
คุณดูไม่น่าใช่ผู้ชายที่ชอบเรื่องพวกนั้น
แล้วผมดูเหมือนน่าชอบอะไรหรือครับ
ถามได้น่าคิดค่ะ
คุณสนใจเครื่องพิมพ์ดีดรอยัล แบบพกพาปี 40 นี่
ใช่ครับ
นี่คืออุปกรณ์ที่เฮมิ่งเวย์ เคอรูแอค เฟลมมิ่งเลือกใช้
บวกกับที่ฉันรู้จักคุณได้ 30 วินาทีเต็ม
ฉันคิดว่าคุณน่าจะชอบ...
การผจญภัย
เรื่องระทึกใจ
อาจมีโรแมนซ์เล็กน้อย
ต้องมีฆาตกรรมแน่นอนร้อยเปอร์เซนต์
- มันโง่เง่าใช่ไหม - ไม่ ไม่เลยค่ะ
ไม่มีคำว่าสายไปที่จะเป็นสิ่งที่คุณอาจเป็นได้
"เวลา ความรักและคุณแม่นอกสมรส แต่งโดย จอห์นโด"
"มีนาคม 1975 นิวยอร์ก"
ไม่ใช่แค่เพราะร่างกายคุณบาดเจ็บหรอก
แต่คุณทำงานภาคสนาม... มากกว่าสายลับคนไหนที่หมอเคยดูแลมา
ความเสี่ยงนั้นของจริง
"ผู้ต้องสงสัยออกจากร้านเครื่องใช้ไฟฟ้า ไปร้านซักรีด"
"กิจวัตรของผู้ต้องสงสัย"
เศษซากวัตถุที่คุณทิ้งไว้หลังการโดดทุกครั้ง
พวกเราต้องตามซ่อมแซมกันมาก
อาการเริ่มต้นของโรควิกลจริต สมองเสื่อม
มันอาจรุนแรงได้
ผมสบายดี
การเดินทางข้ามเวลาทำให้งุนงงสับสนได้
อย่าได้โดดเกินขีดจำกัด
มันอาจเป็นปัญหาได้
งูที่กินหางตัวเอง...
วนไปวนมาไม่รู้จักจบ
ฉันรู้ว่าฉันมาจากไหน
แต่ผีดิบแบบพวกนายมาจากไหนล่ะ
โอ้พระเจ้า
นายดูดีนี่
ฉันคิดถึงนายนะ
นายคือมือระเบิดด้านเหรอ
เราไม่เคยชอบชื่อนั้น จำได้ไหม
นายเป็นฆาตกร
ไม่ ไม่ ไม่
ฉันช่วยชีวิตคนมากกว่า ตอนฉันอยู่ในสำนักงานอีก
ไม่ นายฆ่าผู้บริสุทธิ์
คนบริสุทธิ์
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
ฉันมีข่าวที่ตัดมาจากอนาคต
ข่าวที่ตัดจากอนาคตซึ่งไม่ได้เกิดขึ้น
เป็นเพราะฉันป้องกันไว้ก่อน
เรียกว่าป้องกันโศกนาฎกรรมมากกว่า ช่วยชีวิตคน
นายเห็นนี่ไหม
- ช่วยงั้นเหรอ - ใช่ ใช่ ใช่ ดู
ดู ปี 1974 สารเคมีหกในชิคาโก
คนขับรถคันนั้นไม่ได้ไปทำงานตอนเช้าแล้ว
ตอนนี้ 324 ชีวิตรอดแล้ว
ดู ๆ อะไรอีก อะไรอีก
เรามี..เรามีปี 1991
3 เมษายน ฮัมบูร์ก เยอรมัน
1,861 ชีวิตรอด
การปล้นโรงงานผลิตอาวุธฮาร์ดชอว์ ปี 1968
ผู้ก่อการร้ายไม่ได้เข้าไปที่นั่น เพราะฉันระเบิดซะก่อน
3,027 ชีวิตที่ฉันช่วยไว้
แล้วแกนับพลเรือนทั้งหมด ที่แกฆ่าไปด้วยไหม
การลงมือครั้งต่อไปของแก จะฆ่าคนมากกว่าหมื่นคน
นายผิดหวังในตัวฉันใช่ไหม
ฉันจำเรื่องนั้นได้ ฉันจำได้
แต่เมื่อทุกอย่างสงบลง
ฉันว่านายจะเห็นว่าเราทำถูกแล้ว
ฉันจะไม่มีวันกลายเป็นแก
ไม่ ฉันอยากรู้
นายได้รายงานรึเปล่า... อุปกรณ์ของนายที่ควรปลดระวางกลับไม่ได้ปลด
ใช่ไหมล่ะ
บางคนบอกว่ามันเป็นโชคชะตา
แต่นายกับฉัน...
เรารู้ดี...บางอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว
ฉันสร้างนายขึ้นมา นายก็สร้างฉันขึ้นมา
มันคือปฏิทรรศน์ ถูกไหม
แต่มันไม่สามารถปฏิรักษาได้
ถูกไหมล่ะ
ฉันสนุกมากกับการตัดหน้านาย จริง ๆ
ตอนนี้นายเป็นอิสระแล้ว นายเจอฉันแล้ว
และเราจะได้อยู่ด้วยกัน
ฉันจะไม่มีวันกลายเป็นแก
อย่าพูดแบบนั้น อย่าพูดแบบนั้น
พวกเราเป็นแค่หุ่นเชิด
เราคือรอเบิร์ตสัน
เขาเป็นคนจัดฉากเรื่องทั้งหมด
เขาหลอกใช้เราเป็นไอ้โง่ เขาเป็นคนวางผังโดมิโนทั้งหมด
รู้ไหม เราแค่ดูตอนมันล้ม
ฉันจะไม่มีวันกลายเป็นแก และฉันจะไม่ยอมให้แกฆ่าคนพวกนั้น
อะไร นายจะใช้ชีวิตแบบคนปกติเรอะ
กับยัยอลิซที่ร้านขายของเก่าน่ะรึ
ยัยนั่นเลี้ยงแมวโง่ ๆ ตัวนึง
หล่อนมีปานอัปลักษณ์ที่สะโพกข้างซ้าย
ทำอาหารก็ห่วย
โอเค เชื่อฉันสิ เธอยอมรับความลับของเราไม่ได้หรอก
เธอรับไม่ได้ เชื่อฉัน
เธอไม่เหมาะกับพวกเรา
แกไม่รู้หรอกว่าใครเหมาะกับฉัน
โอเค ได้ ๆ เรามีแค่กันและกัน
พวกเรามีแค่นั้น
ทีนี้ถ้านายยิงฉัน...
นายก็จะกลายเป็นฉัน
เข้าใจรึยัง มันเป็นแบบนั้นแหละ
ถ้านายอยากทำลายห่วงโซ่นี้
นายต้องไม่ฆ่าฉัน
แต่พยายามรักฉันอีกครั้ง
ถ้าฉันพาเขามาอยู่ตรงหน้าแกได้ล่ะ
ผู้ชายที่ทำลายชีวิตแกน่ะ
ใช่ ๆ
ลืมเรื่องพวกนั้นไปเถอะน่า
พวกเรามีอนาคตด้วยกันได้
แกจะฆ่าเขาไหม เพื่อช่วยชีวิตคนนับพัน
อยากรู้ไหม เราจะทำอะไรพรุ่งนี้
ไม่
นายมาถึงแล้ว
จุดเริ่มต้นชีวิตใหม่ของนาย
มันอาจจะมากเกินไป
การรู้อนาคตที่นายกำลังจะสร้าง
รู้จุดประสงค์ของชีวิตแบบนั้น
นายรู้ว่าเธอเป็นใคร
และนายเข้าใจว่านายเป็นใคร
ตอนนี้นายอาจพร้อมจะเข้าใจว่า ฉันเป็นใคร
เห็นไหม ฉันก็รักเธอ
"เขาจะลงมืออีกเมื่อไหร่"
นายจะต้องตัดสินใจเรื่องที่ยากมาก
นายจะมีอิทธิพลต่ออดีต
เราเปลี่ยนอนาคตของเราได้ไหม
ฉันไม่รู้
สิ่งเดียวที่ฉันรู้แน่ ๆ...
คือนายเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
ฉันคิดถึงนายแทบขาดใจ